Mihailo Bukvić

Profesor Mihailo Bukvić rođen je 1876. u Gacku, u istočnoj Hercegovini u domu Rista Bukvića i supruge Ane, rođ. Varoščić. Gimnaziju je svršio u Sarajevu 1899. godine, a filozofski fakultet u Gracu 1903. Ministarstvo prosvjete i crkvenih djela Knjaževine Crne Gore raspisalo je za potrebe cetinjske gimnazije konkurs (stečaj) 24. maja 1903. u kome se tražio profesor za klasičnu filologiju, koji bi takođe poznavao i jedan živi jezik (srpski, ruski, njemački, francuski, italijanski). Konkurs je objavljen i u nekoliko narednih brojeva “Glasa Crnogorca”, službenog lista Knjaževine. Smatrajući da ispunjava postavljene uslove u ovom konkursu, jer je vladao klasičnim jezicima kao i srpskim i njemačkim jezikom, Bukvić je u pismu upravitelju cetinjske gimnazije 24. juna 1903. molio da bude primljen za profesora klasične filologije u cetinjskoj gimnaziji budući da ispunjava postavljene uslove iz konkursa, što dokazuje priloženim ispravama. Upravitelj gimnazije na Cetinju, Luko Zore usvojio je Bukvićevu molbu, pa je u dopisu Ministarstvu prosvjete od 26. juna iste godine preporučio da Bukvić bude primljen u službu, čemu je uskoro udovoljeno. U razdoblju od 23. oktobra 1903. do 26. avgusta 1907, Bukvić je službovao u cetinjskoj gimnaziji kao kontraktualni nastavnik, a zatim i kao profesor. U istom razdoblju bio je i profesor Djevojačkog instituta na Cetinju. Tu se i vjenčao 20. avgusta 1906. sa Tomanom rođ. Stojanović, rodom iz sela Oraha u Lješanskoj nahiji. Kao ličnost izuzetnih sposobnosti i produhovljene intelektualne energije, postavljen je ukazom knjaza Nikole od 2. avgusta 1907. za upravitelja (direktora) i profesora na Niže državne gimnazije u Podgorici koja je imala početi sa radom 1. septembra iste godine. Neophodno je napomenuti da je do otvaranja niže gimnazije u Podgorici 1907. godine, cetinjska gimnazija bila jedina gimnazija u Knjaževini Crnoj Gori. Ukazom knjaza Nikole od 5. januara 1907. profesor Bukvić je postavljen za redovnog člana Prosvjetnog savjeta, dok je novim ukazom knjaza Nikole od 12. juna 1913. naimenovan za vanrednog člana Prosvjetnog savjeta Kraljevine Crne Gore. Budući da je punih šest godina rukovodio nižom državnom gimnazijom u Podgorici (od 1907 do 1913) u svojstvu upravitelja i u tom vremenskom razdoblju iskazao svoju izuzetnu duhovnu i intelektualnu energiju i kreativnost, profesor Bukvić je ukazom kralja Nikole od 24. novembra 1913. postavljen za upravitelja (direktora) i profesora niže državne gimnazije u Nikšiću, koja je upravo te godine i formirana. Rukovodio je nikšićkom gimnazijom od postavljenja 1913. pa do maja 1916. godine, kada je gimnazija prestala sa radom odlukom austro-ugarskih okupacionih vlasti. I sam profesor Bukvić interniran je u toku 1916. u Karlštajn, gdje je ostao više od godinu dana. U internaciji je teško obolio, pa je dozvolom austro- ugarskih vlasti pušten na slobodu i vraćen u Nikšić. Iscrpljen teškim i nepodnošljivim uslovima života u internaciji, profesor Bukvić se upokojio u Nikšiću 19. septembra 1917. godine u 41. godini života. Sahranjen je na nikšićkom gradskom groblju.